فازهای مختلف SDLC و روش های آن چیست؟

SDLC در مهندسی نرم افزار مفهوم بسیاری از انواع روش های توسعه نرم افزار. این روش ها چارچوبی را برای برنامه ریزی و نظارت بر توسعه یک سیستم اطلاعاتی ارائه می دهند: فرآیند توسعه نرم افزار.

بررسی اجمالی

چرخه حیات توسعه سیستم (SDLC) یک فرآیند منطقی است که توسط تحلیلگر سیستم، یک سیستم اطلاعاتی شامل الزامات، اعتبارسنجی، آموزش و دارایی کاربر (طرف‌های ذینفع) استفاده می‌شود. هر SDLC باید سرب با کیفیت بالا را برآورده کند و از انتظارات مشتری فراتر رود، برای دستیابی به تکمیل به موقع و برآورد هزینه، به طور موثر و کارآمد با زیرساخت های موجود و برنامه ریزی شده، فناوری اطلاعات و ارزان برای حفظ و تقویت سودآور کار کند.

سیستم‌های رایانه‌ای پیچیده هستند و اغلب (به‌ویژه با افزایش اخیر معماری سرویس‌محور) چندین سیستم قدیمی را به هم متصل می‌کنند، احتمالاً از ارائه‌دهندگان نرم‌افزار مختلف هزینه دریافت می‌کنند. برای ایجاد این پیچیدگی، تعدادی از مدل‌های مدیریت چرخه عمر توسعه سیستم (SDLC): “آبشار”، “آبشار”، “مارپیچ”، “ساخت و تعمیر، نمونه‌سازی سریع”، پیشرونده “و همگام‌سازی و تثبیت شده‌اند.” [Edit]

مدل‌های SDLC را می‌توان در انعطاف‌پذیری توالی تکراری توصیف کرد. روش‌های چابک مانند XP و Scrum بر فرآیند تغییر سریع جرم نور در طول چرخه توسعه تمرکز می‌کنند. روش های تکرار شونده مانند فرآیند یکپارچه منطقی و روش توسعه سیستم های پویا که دامنه پروژه و گسترش یا بهبود محصولات را از طریق تکرارهای زیاد محدود می کند. مدل های متوالی بیش از حد یا طراحی به جلو (BDUF) مانند آبشار، تمرکز بر برنامه ریزی جامع و اصلاح خطرات جدی است و برای مثبت و قابل پیش بینی کار می کند.

مطلب پیشنهادی
اهمیت خدمات مشاوره میزبانی

برخی از طرفداران SDLC چابک و تکرار شونده با اصطلاح فرآیندهای متوالی یا “سنتی” اشتباه گرفته می شوند، اما CCES یک اصطلاح کلی برای همه روش های طراحی، پیاده سازی و خروج از نرم افزار است.

در مدیریت پروژه، یک پروژه همچنین می تواند چرخه عمر پروژه (PLC) و یک SDLC را که در آن فعالیت ها باید تا حدودی متفاوت تعریف شود، پروژه می کند. طبق نظر تیلور (2004) «چرخه عمر پروژه شامل تمام فعالیت های پروژه می شود، در حالی که کل چرخه عمر توسعه سیستم را برای برآوردن نیازهای محصول متمرکز می کند.

تاریخ

این چرخه عمر توسعه سیستم ها (SDLC) نوعی روش است که برای توصیف فرآیند ساخت سیستم‌های اطلاعاتی برای جمع‌آوری اطلاعات روی سیستم‌ها به صورت کاملاً آگاهانه، روشمند و ساختارمند استفاده می‌شود و هر مرحله از توسعه چرخه عمر را تأیید می‌کند. چرخه حیات توسعه سیستم ها که توسط الیوت و استراچان و رادفورد (2004) ایجاد شد، “در سال 1960 برای توسعه عملکردهای مدیریت سیستم در عصر تجارت بزرگ. فعالیت های سیستم های اطلاعاتی بر روی پردازش داده های سنگین و روال های خرد کردن اعداد متمرکز شد.

چندین سیستم توسعه ارشد تا حدی بر اساس SDLC به عنوان محصولات روش تحلیل و طراحی سیستم ساختار یافته (SSADM) مستقر در دفتر بازرگانی دولتی بریتانیا در دهه 1980 است. از آنجایی که به گفته الیوت (2004)، “رویکردن به چرخه زندگی سنتی توسعه سیستم ها به طور فزاینده ای با رویکردهای جایگزین جایگزین شده است و چارچوب ها سعی کرده اند بر برخی از کاستی های SDLC سنتی غلبه کنند.

مطلب پیشنهادی
هوش تجاری

مراحل SDLC

چرخه عمر توسعه سیستم (SDLC) مطابق با کانال های اساسی برای توسعه ضروری است، مانند برنامه ریزی، تجزیه و تحلیل، طراحی و توسعه، و بخش بعدی. چندین مدل از چرخه عمر توسعه سیستم ها وجود دارد. مدل قدیمی‌تر، در ابتدا به‌عنوان یک چرخه حیات توسعه سیستم‌ها، مدل آبشار است: دنباله‌ای از مراحل که در آن هر مرحله از تولید به مرحله بعدی کمک می‌کند. به نظر می رسد نام و تعداد مراحل از 4 تا 7 متغیر است. هیچ مدل چرخه عمر توسعه سیستم صحیح قطعی وجود ندارد، اما اقدامات را می توان طبقه بندی و به چند مرحله تقسیم کرد.

CCES ممکن است در ده مرحله هنگام شناسایی محصولات، مشاغل ایجاد یا اصلاح شود. مرحله دهم زمانی اتفاق می‌افتد که سیستم پیکربندی می‌شود و کار انجام می‌شود، یا حذف می‌شود یا به سیستم‌های دیگر منتقل می‌شود. عملکردها و نتایج کار برای مراحل مختلف که در فصل های بعدی توضیح داده شده است. تمام پروژه ها مستلزم این هستند که مراحل به صورت متوالی اجرا شوند. با این حال، مراحل به یکدیگر وابسته هستند. بسته به اندازه و پیچیدگی مراحل پروژه را می توان با هم ترکیب کرد یا ممکن است همپوشانی داشته باشد.

Source by M Vilson

مقاله اصلی

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.